Ervaring van een padloper: Gera Gilda
Nu Michaël afwezig is vanwege zijn soloretraite, en we in het aankomende Webinar als studenten in gesprek willen gaan met jullie, leek het ons vanuit Zijn & Worden passend om een persoonlijke noot te geven.
Velen van jullie hebben mij wellicht ontmoet, online of via mail contact rondom evenementen. Hierbij geef ik jullie een blik in mijn pad, mijn betrokkenheid bij Zijn & Worden en hoe dit zich voor mij heeft ontvouwd.
Hoe het begon
Zo’n zes jaar geleden, ergens op een flyer, viel mijn oog op het woord Zijnsoriëntatie. Dat woord was totaal nieuw voor mij en tegelijkertijd wist ik: daar moet ik zijn.
In de jaren daarvoor had ik best veel innerlijk werk gedaan met geweldige leraren, zoals in mijn opleiding tot energetisch therapeut en in het werken met plantmedicijnen. Ook ontmoette ik een monnik; ik werd geraakt door het boeddhisme. Al voel ik me geen boeddhist, het past wel bij mijn verlangen iets te willen betekenen voor alle levende wezens. Met muziek en met veganistisch, ‘compassievol’ koken voor groepen gaf ik hier uitdrukking aan.
Mijn bewustzijnspad tot dan toe ging vooral over zo zuiver mogelijk worden: als ik eerst dit en dat had gedaan, (af)geleerd en ontwikkeld, dán kon ik meer vanuit Zijn leven. Ik hoorde anderen wel eens over ‘verlichting’; dat leek me voor mij onhaalbaar. Iets in mij wist wel dat ‘doen’ zich juist zou ontvouwen vanuit Zijn, mijn wezen, maar toch bleef ik druk doende. Daarom raakte het woord Zijnsoriëntatie mij.
Kennismaking
Toen ik een korte introductie workshop ging volgen bij Michaël Steinau, was mijn eerste gedachte toen ik hem zag: “Nehh, dat ga ik niet doen.” Iets waar ik nog geregeld om lach.
Gelukkig had iets in mij de helderheid van geest om mezelf bij de haren te nemen, vanuit het idee dat als je ergens weerstand voelt, je daar waarschijnlijk juist hebt te zijn. Dus ik ging, en naast dat het me verwarde, voelde ik dat zijn benadering klopte; hier wilde ik meer van.
Toen ik in de corona-lockdown met nog negentig anderen aan de online retraite Vrijheid in quarantaine kon deelnemen, voelde ik de vreugde in mijn lijf: dit was thuiskomen voor mij. Inmiddels zijn we een aantal jaren, retraites, veel training en beoefening verder. Ik heb gekozen voor toetreding tot de Kring van studenten, die zich elk jaar opnieuw committeren aan het vooropstellen van Zijn en de integratie daarvan.
Ik wist ergens dat dit gezamenlijk aangaan, in relatie met anderen, naast steun, groei en verdieping, ook intensivering zou brengen. Dat komt vast aan bod in ons aankomend Webinar. We hopen die avond als studenten met jullie uit te wisselen; daarover hieronder meer in het Webinar Event!
Een andere blik: Zijn als basis
Dit pad gaat over Zijn en Worden; zijn wat je bent en doen wat je wilt. Dat gaf mij een heel ander, verheugend startpunt: ik ben al Heel, Vrij en Compleet. Dus toch al ‘verlicht’. Mijn onhaalbare eindpunt van vroeger is het uitgangspunt van nu. Niet dat mijn lieve leraren van toen, die ik nog steeds eer en dankbaar ben, mij de indruk gaven dat ik niet al heel was. Maar vanuit de onbewuste overtuiging dat wie en waar ik nu ben niet goed genoeg is, bleef ik onderweg.
Is dat nu niet meer zo? Ga ik elk moment fluitend door het leven? Nee. Maar wel weet ik mij steeds weer te ankeren in de grond: Ik ben al inherent Goed. En wat voor mij geldt, geldt voor jou, alles en iedereen. Door die bril, die geen roze bril maar wel een zachte, compassievolle bril is, kijk ik anders. Ik oriënteer mij vanuit Zijn.
Een extra dimensie
Naast onze gedeelde liefde voor het pad van Zijnsoriëntatie, ontstond er ook liefde tussen Michaël en mij. Dat was natuurlijk wel even gek… We hebben zorgvuldig onderzocht of het passend zou zijn: een leraar en student die een man-vrouw relatie aangaan. Toch wilden we dit geluk een kans geven. Onze liefde bleek rol-overstijgend, en we zijn inmiddels ruim drie jaar gelukkig getrouwd.
Ik vind het een boeiend, uitnodigend en verdiepend proces om mijn weg te vinden in een relatie waarin mijn leraar en mijn man samenvallen in één persoon. Voor mijn gevoel slagen we hier goed in. Ik ervaar daarin vooral de zegening, en soms ook de complexiteit die daarbij hoort. Het vraagt van mij dat ik sta als Spirit*, en me tegelijk ontwikkel als vrouw.
Doen wat ik wil
Vanuit mijn verlangen om bij te dragen aan dit rijke levenspad ontstond de beweging om taken binnen Zijn & Worden op te pakken. Op mijn eigen wijze geef ik deze rol vorm; het contact met klanten en studenten vervult mij. Nu Michaël afwezig is, maak ik zelfstandig keuzes die normaliter door hem genomen zouden worden of die ik met hem zou bespreken. Ik geniet en groei hiervan. Hierbij ben ik dankbaar voor Royce, Joke, Ine en andere kringleden, die mij bijstaan.
Zijn & Worden wordt zo steeds meer van ons samen, het is me dierbaar geworden. Daarnaast leef ik met verlangens over wat ik nog meer wil geven in de wereld. Binnen Zijn & Worden vul ik dit in met de klankbaden die ik verzorg in Michaëls retraites. Dit wordt vaak als ondersteunend en verdiepend ervaren door deelnemers.
Maar misschien wel het meest voel ik dankbaarheid voor het leven dat ik samen met Michaël en Mila leef, vrij wonend in een eenvoudig chalet met uit elk raam open uitzicht op groen, lucht en ruimte.
Wensend dat mijn verhaal je heeft geraakt of geïnspireerd, wil je misschien reageren of iets vragen? Schroom niet die te stellen op de 24e. Misschien tot dan!
Hartegroet,
Gera Gilda
* Spirit: Zijnsgeoriënteerde term voor ieders ongeconditioneerde, vrije manifestatie; de wijsheidsgeest die we zouden zijn voorbij neurotische patronen
